Wij zijn ontvankelijke wezens. Wij
zijn getraind, of geconditioneerd, om patronen te ontdekken in de chaos. Dit is
onze kracht, maar ook onze zwakte; Het geeft ons kans grip te krijgen op de
realiteit, maar het verhinderd ons ook verder te kijken als iets eenmaal als
waarheid is vastgesteld. Ik vind dit een zeer interessant grensgebied; Wij allen
hebben te maken met een wachter die ons angstvallig binnen de grenzen van onze
persoonlijk aanvaarde realiteit houdt. Ik wil u uitdagen uzelf te traineren in
de beoefening van een onpersoonlijkere kijk. Wat is dit leven? Wat doen wij
hier? Waarheen? Waarvoor? Vragen die meer aandacht verdienen dan enkel tijdens
het afscheid van een overledene (vaak een van de weinige momenten dat we ons
werkelijk bezig houden met levensvragen), terwijl het in feite de belangrijkste
vragen zijn die er bestaan.
We are receptive beings. We are
trained or conditioned to detect patterns in the chaos. This is our strength,
but also our weakness; It gives us a chance to get a grip on reality, but it
also prevents us from looking beyond when something has been established as
truth. To me this is a very interesting area; We all are dealing with a guard
that keeps us fearfully within the limits of our personal accepted reality. I
want to challenge you to practice a more impersonal perception. What is this
life? What are we doing here? Where to? What for? Questions that deserve more
attention than only during the farewell of the deceased (often one of the few
moments that we really start wondering about life), when in fact they are the
most important questions that exist.
Ignorance versus Perpetuity 125x125cm Acryl on panel
Amorphous 120x125cm Acryl on panel
Tree 125x125cm Acryl on panel
Fairy Tale (detail) 125x250cm Acryl on panel
Get Together 120x80cm Acryl on panel
Gaze 80x60cm Acryl on panel
Never Know 125x65cm Acryl on panel






BL.jpg)
3 opmerkingen:
hoi gerard,
wat maak je prachtige dingen!!
exposeer je wel eens?
groetjes jan en ineke
Hee gerard, via Hyves kwam ik op je blog, ik heb ze allemaal even bekeken en moet zeggen ik ben sprakeloos. Prachtig. Vooral je zelfportretten. See You, Niek
Met volle aandacht je verhaal gelezen.
Een reactie posten